Social Icons

twitterfacebook

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

Εμείς τι κάνουμε;

Αζόρ, Αζόρ...

Πλέον είναι φανερό σε όλους, ακόμα και τους πιο ηλίθιους, ότι το Δόγμα του Σοκ και η παρελκόμενη προπαγάνδα που αυτό επιβάλει, είναι σε πλήρη εξέλιξη. Τελευταίο δείγμα, η χθεσινή εθνική ταπείνωση, που σήμερα παρουσιάζεται σαν μια τεράστια επιτυχία, μη σου πω και παγκόσμιου βεληνεκούς.
Ποια λέμε; Μα, βεβαίως, το κάλεσμα της Μέρκελ στον Σαμαρά, που σαν σκυλάκι, τον τοποθέτησε στα οπίσθιά της. Μια κίνηση, όλο νόημα, με αποδέκτες τους νέους αντίπαλους της, τους Αμερικάνους. Μια κίνηση που μας αλυσοδένει στο άρμα των Γερμανών, που οδεύει κατευθείαν στον γκρεμό.


ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΖΩΝΗ

Γιατί δεν συμμεριζόμαστε τους διθυράμβους που έχουν σήμερα όλα τα εγκάθετα πεκινουά της δημοσιογραφίας; Γιατί έχουμε νιονιό και σκεφτόμαστε, γιατί έχουμε μάτια και βλέπουμε, γιατί έχουμε περηφάνια και μας προσβάλουν απίστευτα αυτά τα καραγκιοζιλίκια. Από πότε το νεύμα "ψιτ παιδί" ερμηνεύεται σαν πολιτική στήριξη; Είμαστε τόσο χάπατα; Το Ελλαδιστάν είναι ένα βατραχάκι στη μέση της μάχης των βούβαλων (Η.Π.Α- Γερμανία). Και όπως πάντα επιλέξαμε πλευρά. Γιατί αυτό το κωλοχανείο δεν μπορεί να κοιτάει μόνο τη δουλειά του και το συμφέρον του, αλλά να είναι ΠΑΝΤΑ εγκάθετο και προδοτικό και να βγάζει μόνο του τα μάτια του.

Παίζουμε το προεκλογικό παιχνίδι της Μέρκελ. Ο Σαμαράς είναι το ντεκόρ της κυρίας, το πειθήνιο σκυλάκι, που το φωνάζει το αφεντικό του και αυτό φαίνεται να σπάει η καρδιά του από χαρά. Μπράβο. Εθνική υπερηφάνεια. Θα μου πεις, εδώ ανέχονται αυτά τα νούμερα, να τους κάνει εφόδους, σαν άλλος λοχίας, ο Ράϊχενμπαχ, ένας δημόσιος υπάλληλος της καρπαζιάς, που εδώ είναι ο Ύπατος Αρμοστής. Αυτοί είναι. Διαγκωνίζονται στα MEGAλα κανάλια της Κατοχής για το ποιος συγχωρεμένος κατέστρεψε περισσότερο την Ελλάδα, αλλά για την ταμπακιέρα κουβέντα.

Πότε ακούσατε κάποιον να μιλάει για τα βάσανα που περνάμε όλοι μας; Ποιος απ'αυτές τις τσόντες των Γερμανών έχει στηθεί ποτέ σε ουρά του ΙΚΑ ή της Εφορίας; Όλη η θρασυδειλία τους εξαντλείται σε φτωχούς συνταξιούχους και άνεργους, ενώ όταν έρχονται τ'αφεντικά....βαράτε βιολιτζήδες. Κατάντια. Θα μου πείτε, ΟΚ εμείς τους ψηφίσαμε, εμείς τους ξαναψηφίσαμε, εμείς θα τους ξαναψηφίσουμε. Καλά ζώα είμαστε κι εμείς. Έχουμε περιέλθει σ πλήρη μαλάκυνση, σε πλήρη καναπεδοποίηση, άρα σκάστε και κολυμπάτε.


ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Όποιος Έλληνας βρίσκεται στο εξωτερικό, τον αντιμετωπίζουν σαν μίασμα, σαν πιθανό λαθρομετανάστη, ή στην καλύτερη, τον κοιτάνε με περίλυπο ύφος  Αυτό περιγράφει βασικά το πως μας έχουν καταντήσει. Μετά το κίνημα των Αγανακτισμένων, ήρθε το κίνημα των Αποβλακωμένων, των Καναπεδάτων. Ουδείς κινείται, ουδείς αντιδρά. Και λες (από μέσα σου πάντα): μα καλά πόσο λαλάκες είμαστε; Και δεν κοιτάς στον καθρέφτη να δεις την απάντηση. Και θα κληθείς σε δυο-τρεις μήνες (καλά πιστεύεις ότι θα πάει παραπάνω;) να ψηφίσεις. Και τι  θα κάνεις; Θα σε εκβιάσουν, θα σε βομβαρδίσουν με προπαγάνδα και θα ξαναψηφίσεις τους ίδιους. Και μετά θα ξαναμουτζώνεσαι. Λοιπόν αυτό δεν συνιστά μαλακία υπερθετικού βαθμού; Για ποιο λόγο λοιπόν κλαίγεσαι ότι σε κλέβει η Εφορία, η ΔΕΗ, το ΙΚΑ ή το γερμανοκρατούμενο Κράτος; Σου αξίζουν, τους έχεις δώσει το δικαίωμα.

Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη αντίδραση του κόσμου, που άρχισε να σιγοκοχλάζει επί ΓΑΠ, χειραγωγήθηκε με το Κίνημα των Αγανακτισμένων, ένα κίνημα πλήρως κατευθυνόμενο που είχε σαν σκοπό να αφανίσει την κινητήρια δύναμη κάθε ανθρώπου: την Ελπίδα. Μετά το ξεφούσκωμα εκείνης της "αντίδρασης" ο Έλληνας τα καταπίνει όλα αμάσητα, γιατί πολύ απλά "έσπασε" κι έχασε την ελπίδα του. Έχει μεταμορφωθεί σε ζόμπι, που παρακαλάει να περνάει τις μέρες όσο πιο ανώδεινα γίνεται. Κάνει το σταυρό του που σήμερα δεν ήταν αυτός που τον έπιασε το σύστημα και τον ξέσκισε. Νιώθει ευγνωμοσύνη που παίρνει 350€ σύνταξη και μισθό, γιατί κάποιοι αλήτες δημοσιογράφοι, εκτελώντας εντεταλμένη υπηρεσία, τον έπεισαν ότι δεν αξίζει να παίρνει τίποτα, όντας διεφθαρμένος τροχός του διεφθαρμένου και κακού Κράτους. Έχει παθητικοποιηθεί και έχει αποβλακωθεί, έτσι όσο πρέπει για να πληρώνει μια ζωή φόρους, που πηγαίνουν στα ταμεία των δανειστών, και όχι στην καλυτέρευση της ζωής του.

Γιατί τα γουρούνια, όποτε έρχονται για επιθεώρηση στην κατεχόμενη ζώνη, χτυπάνε ΠΑΝΤΑ την Υγεία και την Παιδεία. Οι δούλοι δεν χρειάζεται να ζουν, ούτε να εκπαιδεύονται. Η Γνώση είναι εχθρός. Όταν μαθαίνεις ότι στη Σμύρνη έγινε "συνωστισμός", τότε κατευθείαν σκέφτεσαι ότι "έλα μωρέ μια χαρά είμαστε όλοι, το λέει και ο Σουλεϊμάν" και δεν θα έχεις αντίδραση στην απόσταση της Θράκης, της Λέσβου ή οποιουδήποτε κομματιού της χώρας. Γιατί εκεί βαδίζουμε με μαθηματική ακρίβεια. Στην Κοσσοβοποίηση. Στην γήρανση και μείωση του πληθυσμού (χώρα γερόντων που οι νέοι είναι όλοι στο εξωτερικό), τη μίξη του με αλλοδαπά στοιχεία (μελαχρινός ο Έλληνας, μελαχρινός κι ο Πακιστανός, καμία διαφορά) και την εξάλειψη όλων των συνεκτικών εθνικών χαρακτηριστικών της ελληνικής φυλής (ιστορία, παράδοση).

Αυτά ο κόσμος δεν τα βλέπει. Είναι δέκτης τρομοκρατίας, ψυχολογικού βιασμού και συνεχών ταπεινώσεων. Όμως το σύστημα, ακριβώς επειδή νιώθει πολύ ασφαλές, έχει αρχίσει και προκαλεί. Δεν νοείται να βγαίνει το υπαλληλάκι του ΔΝΤ, ο Στουρνάρας, ο εγκάθετος προδότης και να λέει ότι «Έτσι θα ήμασταν, σαν την Αίγυπτο ή τη Συρία, αν βγαίναμε από το ευρώ όπως υποστήριζαν κάποιοι που έλεγαν να χρεοκοπήσουμε». Ο άνθρωπος επικοινωνεί; Έχουν όσκαρ ηλιθιότητας, αλλά τόσο πια; Αλλά καλά κάνουν. Όσο δίνουμε εμείς το δικαίωμα, τόσο αυτοί αποθρασύνονται. Όσο εμείς παραμένουμε πρόβατα, τόσο αυτοί θα μας κουρεύουν. Όσο εμείς θα έχουμε κατεβασμένο το κεφάλι και τα παντελόνια τόσο αυτοί θα μας πηδάνε. Λοιπόν, ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου